Speaker Feliciano Belmonte; Senate President Juan Ponce Enrile; Vice President Jejomar Binay; Chief Justice Renato Corona; Former Presidents Fidel Valdez Ramos and Joseph Ejercito Estrada; members of the House of Representatives and the Senate; distinguished members of the diplomatic corps; my fellow workers in government;

Mga minamahal kong kababayan:

Sa bawat sandali po ng pamamahala ay nahaharap tayo sa isang sangandaan.

Sa isang banda po ay ang pagpili para sa ikabubuti ng taumbayan. Ang pagtanaw sa interes ng nakakarami; ang pagkapit sa prinsipyo; at ang pagiging tapat sa sinumpaan nating tungkulin bilang lingkod-bayan. Ito po ang tuwid na daan.

Sa kabilang banda ay ang pag-una sa pansariling interes. Ang pagpapaalipin sa pulitikal na konsiderasyon, at pagsasakripisyo ng kapakanan ng taumbayan. Ito po ang baluktot na daan.

Matagal pong naligaw ang pamahalaan sa daang baluktot. Araw-araw po, lalong lumilinaw sa akin ang lawak ng problemang ating namana. Damang-dama ko ang bigat ng aking responsibilidad.

Sa unang tatlong linggo ng aming panunungkulan, marami po kaming natuklasan. Nais ko pong ipahayag sa inyo ang iilan lamang sa mga namana nating suliranin at ang ginagawa naming hakbang para lutasin ang mga ito.

Sulyap lamang po ito; hindi pa ito ang lahat ng problemang haharapin natin. Inilihim at sadyang iniligaw ang sambayanan sa totoong kalagayan ng ating bansa.

Sa unang anim na buwan ng taon, mas malaki ang ginastos ng gobyerno kaysa sa pumasok na kita. Lalong lumaki ang deficit natin, na umakyat na sa 196.7 billion pesos. Sa target na kuleksyon, kinapos tayo ng 23.8 billion pesos; ang tinataya namang gastos, nalagpasan natin ng 45.1 billion pesos.

Ang budget po sa 2010 ay 1.54 trillion pesos.

Nasa isandaang bilyong piso o anim at kalahating porsyento na lang ng kabuuan ang malaya nating magagamit para sa nalalabing anim na buwan ng taong ito.

Halos isang porsyento na lang po ng kabuuang budget ang natitira para sa bawat buwan.

Saan naman po dinala ang pera?

Naglaan ng dalawang bilyong piso na Calamity Fund bilang paghahanda para sa mga kalamidad na hindi pa nangyayari. Napakaliit na nga po ng pondong ito, ngunit kapapasok pa lang natin sa panahon ng baha at bagyo, 1.4 billion pesos o sitenta porsyento na ang nagastos.

Sa kabuuan ng 108 million pesos para sa lalawigan ng Pampanga, 105 million pesos nito ay napunta sa iisang distrito lamang. Samantala, ang lalawigan ng Pangasinan na sinalanta ng Pepeng ay nakatanggap ng limang milyong piso lamang para sa pinsalang idinulot ng bagyong Cosme, na nangyari noong 2008 pa.

Ibinigay po ang pondo ng Pampanga sa buwan ng eleksyon, pitong buwan pagkatapos ng Ondoy at Pepeng. Paano kung bumagyo bukas? Inubos na ang pondo nito para sa bagyong nangyari noong isang taon pa. Pagbabayaran ng kinabukasan ang kasakiman ng nakaraan.

Ganyan din po ang nangyari sa pondo ng MWSS. Kamakailan lamang, pumipila ang mga tao para lang makakuha ng tubig. Sa kabila nito, minabuti pa ng liderato ng MWSS na magbigay ng gantimpala sa sarili kahit hindi pa nababayaran ang pensyon ng mga retiradong empleyado.

Noong 2009, ang buong payroll ng MWSS ay 51.4 million pesos. Pero hindi lang naman po ito ang sahod nila; may mga additional allowances at benefits pa sila na aabot sa 160.1 million pesos. Sa madaling sabi, nakatanggap sila ng 211.5 million pesos noong nakaraang taon. Beinte-kuwatro porsyento lang nito ang normal na sahod, at sitenta’y sais porsyento ang dagdag.

Ang karaniwang manggagawa hanggang 13th month pay plus cash gift lang ang nakukuha. Sa MWSS, aabot sa katumbas ng mahigit sa tatlumpung buwan ang sahod kasama na ang lahat ng mga bonuses at allowances na nakuha nila.

Mas matindi po ang natuklasan natin sa pasahod ng kanilang Board of Trustees. Tingnan po natin ang mga allowances na tinatanggap nila:

Umupo ka lang sa Board of Trustees at Board Committee meeting, katorse mil na. Aabot ng nobenta’y otso mil ito kada buwan. May grocery incentive pa sila na otsenta mil kada taon.

Hindi lang iyon: may mid-year bonus, productivity bonus, anniversary bonus, year-end bonus, at Financial Assistance. May Christmas bonus na, may Additional Christmas Package pa. Kada isa sa mga ito, nobenta’y otso mil.

Sa suma total po, aabot ang lahat ng dalawa’t kalahating milyong piso kada taon sa bawat miyembro ng Board maliban sa pakotse, technical assistance, at pautang. Uulitin ko po. Lahat ng ito ay ibinibigay nila sa kanilang mga sarili habang hindi pa nababayaran ang mga pensyon ng kanilang mga retirees.

Pati po ang La Mesa Watershed ay hindi nila pinatawad. Para magkaroon ng tamang supply ng tubig, kailangang alagaan ang mga watershed. Sa watershed, puno ang kailangan. Pati po iyon na dapat puno ang nakatayo, tinayuan nila ng bahay para sa matataas na opisyal ng MWSS.

Hindi naman sila agad maaalis sa puwesto dahil kabilang sila sa mga Midnight Appointees ni dating Pangulong Arroyo. Iniimbestigahan na natin ang lahat nang ito. Kung mayroon pa silang kahit kaunting hiya na natitira – sana kusa na lang silang magbitiw sa puwesto.

Pag-usapan naman po natin ang pondo para sa imprastruktura. Tumukoy ang DPWH ng dalawandaan apatnapu’t anim na priority safety projects na popondohan ng Motor Vehicle Users Charge. Mangangailangan po ito ng budget na 425 million pesos.

Ang pinondohan po, dalawampu’t walong proyekto lang. Kinalimutan po ang dalawandaan at labing walong proyekto at pinalitan ng pitumpung proyekto na wala naman sa plano. Ang hininging 425 million pesos, naging 480 million pesos pa, lumaki lalo dahil sa mga proyektong sa piling-piling mga benepisyaryo lang napunta.

Mga proyekto po itong walang saysay, hindi pinag-aralan at hindi pinaghandaan, kaya parang kabuteng sumusulpot.

Tapos na po ang panahon para dito. Sa administrasyon po natin, walang kota-kota, walang tongpats, ang pera ng taumbayan ay gagastusin para sa taumbayan lamang.

Meron pa po tayong natuklasan. Limang araw bago matapos ang termino ng nakaraang administrasyon, nagpautos silang maglabas ng 3.5 billion pesos para sa rehabilitasyon ng mga nasalanta nina Ondoy at Pepeng.

Walumpu’t anim na proyekto ang paglalaanan dapat nito na hindi na sana idadaan sa public bidding. Labingsiyam sa mga ito na nagkakahalaga ng 981 million pesos ang muntik nang makalusot. Hindi pa nailalabas ang Special Allotment Release Order ay pirmado na ang mga kontrata.

Buti na lang po ay natuklasan at pinigilan ito ni Secretary Rogelio Singson ng DPWH. Ngayon po ay dadaan na ang kabuuan ng 3.5 billion pesos sa tapat na bidding, at magagamit na ang pondo na ito sa pagbibigay ng lingap sa mga nawalan ng tahanan dahil kina Ondoy at Pepeng.

Pag-usapan naman natin ang nangyari sa NAPOCOR. Noong 2001 hanggang 2004, pinilit ng gobyerno ang NAPOCOR na magbenta ng kuryente nang palugi para hindi tumaas ang presyo. Tila ang dahilan: pinaghahandaan na nila ang eleksyon.

Dahil dito, noong 2004, sumagad ang pagkakabaon sa utang ng NAPOCOR. Napilitan ang pambansang gobyerno na sagutin ang dalawandaang bilyong pisong utang nito.

Ang inakala ng taumbayan na natipid nila sa kuryente ay binabayaran din natin mula sa kaban ng bayan. May gastos na tayo sa kuryente, binabayaran pa natin ang dagdag na pagkakautang ng gobyerno.

Kung naging matino ang pag-utang, sana’y nadagdagan ang ating kasiguruhan sa supply ng kuryente. Pero ang desisyon ay ibinatay sa maling pulitika, at hindi sa pangangailangan ng taumbayan. Ang taumbayan, matapos pinagsakripisyo ay lalo pang pinahirapan.

Ganito rin po ang nangyari sa MRT. Sinubukan na namang bilhin ang ating pagmamahal. Pinilit ang operator na panatilihing mababa ang pamasahe.

Hindi tuloy nagampanan ang garantiyang ibinigay sa operator na mababawi nila ang kanilang puhunan. Dahil dito, inutusan ang Landbank at Development Bank of the Philippines na bilhin ang MRT.

Ang pera ng taumbayan, ipinagpalit sa isang naluluging operasyon.

Dumako naman po tayo sa pondo ng NFA.

Noong 2004: 117,000 metric tons ang pagkukulang ng supply ng Pilipinas. Ang binili nila, 900,000 metric tons. Kahit ulitin mo pa ng mahigit pitong beses ang pagkukulang, sobra pa rin ang binili nila.

Noong 2007: 589,000 metric tons ang pagkukulang ng supply sa Pilipinas. Ang binili nila, 1.827 million metric tons. Kahit ulitin mo pa ng mahigit tatlong beses ang pagkukulang, sobra na naman ang binili nila.

Ang masakit nito, dahil sobra-sobra ang binibili nila taun-taon, nabubulok lang pala sa mga kamalig ang bigas, kagaya ng nangyari noong 2008.

Hindi po ba krimen ito, na hinahayaan nilang mabulok ang bigas, sa kabila ng apat na milyong Pilipinong hindi kumakain ng tatlong beses sa isang araw?

Ang resulta nito, umabot na sa 171.6 billion pesos ang utang ng NFA noong Mayo ng taong ito.

Ang tinapon na ito, halos puwede na sanang pondohan ang mga sumusunod:

Ang budget ng buong Hudikatura, na 12.7 billion pesos sa taong ito.

Ang Conditional Cash Transfers para sa susunod na taon, na nagkakahalaga ng 29.6 billion pesos.

Ang lahat ng classroom na kailangan ng ating bansa, na nagkakahalaga ng 130 billion pesos.

Kasuklam-suklam ang kalakarang ito. Pera na, naging bato pa.

Narinig po ninyo kung paano nilustay ang kaban ng bayan. Ang malinaw po sa ngayon: ang anumang pagbabago ay magmumula sa pagsiguro natin na magwawakas na ang pagiging maluho at pagwawaldas.

Kaya nga po mula ngayon: ititigil na natin ang paglulustay sa salapi ng bayan. Tatanggalin natin ang mga proyektong mali.

Ito po ang punto ng tinatawag nating zero-based approach sa ating budget. Ang naging kalakaran po, taun-taon ay inuulit lamang ang budget na puno ng tagas. Dadagdagan lang nang konti, puwede na.

Sa susunod na buwan ay maghahain tayo ng budget na kumikilala nang tama sa mga problema, at magtutuon din ng pansin sa tamang solusyon.

Ilan lang ito sa mga natuklasan nating problema. Heto naman po ang ilang halimbawa ng mga hakbang na ginagawa natin.

Nandiyan po ang kaso ng isang may-ari ng sanglaan. Bumili siya ng sasakyang tinatayang nasa dalawampu’t anim na milyong piso ang halaga.

Kung kaya mong bumili ng Lamborghini, bakit hindi mo kayang magbayad ng buwis?

Nasampahan na po ito ng kaso. Sa pangunguna nina Finance Secretary Cesar Purisima, Justice Secretary Leila de Lima, BIR Commissioner Kim Henares at Customs Commissioner Lito Alvarez, bawat linggo po ay may bago tayong kasong isinasampa kontra sa mga smuggler at sa mga hindi nagbabayad ng tamang buwis.

Natukoy na rin po ang salarin sa mga kaso nina Francisco Baldomero, Jose Daguio at Miguel Belen, tatlo sa anim na insidente ng extralegal killings mula nang umupo tayo.

Singkuwenta porsyento po ng mga insidente ng extralegal killings ang patungo na sa kanilang resolusyon.

Ang natitira pong kalahati ay hindi natin tatantanan ang pag-usig hanggang makamit ang katarungan.

Pananagutin natin ang mga mamamatay-tao. Pananagutin din natin ang mga corrupt sa gobyerno.

Nagsimula nang mabuo ang ating Truth Commission, sa pangunguna ni dating Chief Justice Hilario Davide. Hahanapin natin ang katotohanan sa mga nangyari diumanong katiwalian noong nakaraang siyam na taon.

Sa loob ng linggong ito, pipirmahan ko ang kauna-unahang Executive Order na nagtatalaga sa pagbuo nitong Truth Commission.

Kung ang sagot sa kawalan ng katarungan ay pananagutan, ang sagot naman sa kakulangan natin sa pondo ay mga makabago at malikhaing paraan para tugunan ang mga pagkatagal-tagal nang problema.

Napakarami po ng ating pangangailangan: mula sa edukasyon, imprastruktura, pangkalusugan, pangangailangan ng militar at kapulisan, at marami pang iba. Hindi kakasya ang pondo para mapunan ang lahat ng ito.

Kahit gaano po kalaki ang kakulangan para mapunan ang mga listahan ng ating pangangailangan, ganado pa rin ako dahil marami nang nagpakita ng panibagong interes at kumpyansa sa Pilipinas.

Ito ang magiging solusyon: mga Public-Private Partnerships. Kahit wala pa pong pirmahang nangyayari dito, masasabi kong maganda ang magiging bunga ng maraming usapin ukol dito.

May mga nagpakita na po ng interes, gustong magtayo ng expressway na mula Maynila, tatahak ng Bulacan, Nueva Ecija, Nueva Vizcaya, hanggang sa dulo ng Cagayan Valley nang hindi gugugol ang estado kahit na po piso.

Sa larangan ng ating Sandatahang Lakas:

Mayroon po tayong 36,000 nautical miles ng baybayin. Ang mayroon lamang tayo: tatlumpu’t dalawang barko. Itong mga barkong ito, panahon pa ni MacArthur.

May nagmungkahi sa atin, ito ang proposisyon: uupahan po nila ang headquarters ng Navy sa Roxas Boulevard at ang Naval Station sa Fort Bonifacio.

Sagot po nila ang paglipat ng Navy Headquarters sa Camp Aguinaldo. Agaran, bibigyan tayo ng isandaang milyong dolyar. At dagdag pa sa lahat nang iyan, magsusubi pa sila sa atin ng kita mula sa mga negosyong itatayo nila sa uupahan nilang lupa.

Sa madali pong sabi: Makukuha natin ang kailangan natin, hindi tatayo gagastos, kikita pa tayo.

Marami na pong nag-alok at nagmungkahi sa atin, mula lokal hanggang dayuhang negosyante, na magpuno ng iba’t ibang pangangailangan.

Mula sa mga public-private partnerships na ito, lalago ang ating ekonomiya, at bawat Pilipino makikinabang. Napakaraming sektor na matutulungan nito.

Maipapatayo na po ang imprastrukturang kailangan natin para palaguin ang turismo.

Sa agrikultura, makapagtatayo na tayo ng mga grains terminals, refrigeration facilities, maayos na road networks at post-harvest facilities.

Kung maisasaayos natin ang ating food supply chain sa tulong ng pribadong sektor, sa halip na mag-angkat tayo ay maari na sana tayong mangarap na mag-supply sa pandaigdigang merkado.

Kung maitatayo ang minumungkahi sa ating railway system, bababa ang presyo ng bilihin. Mas mura, mas mabilis, mas maginhawa, at makakaiwas pa sa kotong cops at mga kumokotong na rebelde ang mga bumibiyahe.

Paalala lang po: una sa ating plataporma ang paglikha ng mga trabaho, at nanggagaling ang trabaho sa paglago ng industriya. Lalago lamang ang industriya kung gagawin nating mas malinis, mas mabilis, at mas maginhawa ang proseso para sa mga gustong magnegosyo.

Pabibilisin natin ang proseso ng mga proyektong sumasailalim sa Build-Operate-Transfer. Sa tulong ng lahat ng sangay ng gobyerno at ng mga mamamayan, pabababain natin sa anim na buwan ang proseso na noon ay inaabot ng taon kung hindi dekada.

May mga hakbang na rin pong sinisimulan ang DTI, sa pamumuno ni Secretary Gregory Domingo:

Ang walang-katapusang pabalik-balik sa proseso ng pagrehistro ng pangalan ng kumpanya, na kada dalaw ay umaabot ng apat hanggang walong oras, ibababa na natin sa labinlimang minuto.

Ang dating listahan ng tatlumpu’t anim na dokumento, ibababa natin sa anim. Ang dating walong pahinang application form, ibababa natin sa isang pahina.

Nananawagan ako sa ating mga LGUs. Habang naghahanap tayo ng paraan para gawing mas mabilis ang pagbubukas ng mga negosyo, pag-aralan din sana nila ang kanilang mga proseso. Kailangan itong gawing mas mabilis, at kailangan itong itugma sa mga sinisumulan nating reporma.

Negosyante, sundalo, rebelde, at karaniwang Pilipino, lahat po makikinabang dito. Basta po hindi dehado ang Pilipino, papasukin po natin lahat iyan. Kailangan na po nating simulan ang pagtutulungan para makamit ito. Huwag nating pahirapan ang isa’t isa.

Parating na po ang panahon na hindi na natin kailangang mamili sa pagitan ng seguridad ng ating mamamayan o sa kinabukasan ng inyong mga anak.

Oras na maipatupad ang public-private partnerships na ito, mapopondohan ang mga serbisyong panlipunan, alinsunod sa ating plataporma.

Magkakapondo na po para maipatupad ang mga plano natin sa edukasyon.

Mapapalawak natin ang basic education cycle mula sa napakaikling sampung taon tungo sa global standard na labindalawang taon.

Madadagdagan natin ang mga classroom. Mapopondohan natin ang service contracting sa ilalim ng GASTPE.

Pati ang conditional cash transfers, na magbabawas ng pabigat sa bulsa ng mga pamilya, madadagdan na rin ng pondo.

Maipapatupad ang plano natin sa PhilHealth.

Una, tutukuyin natin ang tunay na bilang ng mga nangangailangan nito. Sa ngayon, hindi magkakatugma ang datos. Sabi ng PhilHealth sa isang bibig, walumpu’t pitong porsyento na raw ang merong coverage. Sa kabilang bibig naman, singkuwenta’y tres porsyento naman. Ayon naman sa National Statistics Office, tatlumpu’t walong porsyento ang may coverage.

Ngayon pa lang, kumikilos na si Secretary Dinky Soliman at ang DSWD upang ipatupad ang National Household Targetting System, na magtutukoy sa mga pamilyang higit na nagangailangan ng tulong. Tinatayang siyam na bilyon ang kailangan para mabigyan ng PhilHealth ang limang milyong pinakamaralitang pamilyang Pilipino.

Napakaganda po ng hinaharap natin. Kasama na po natin ang pribadong sektor, at kasama na rin natin ang League of Provinces, sa pangunguna nina Governor Alfonso Umali kasama sina Governor L-Ray Villafuerte at Governor Icot Petilla. Handa na pong makipagtulungan para makibahagi sa pagtustos ng mga gastusin. Alam ko rin pong hindi magpapahuli ang League of Cities sa pangunguna ni Mayor Oscar Rodriguez.

Kung ang mga gobyernong lokal ay nakikiramay na sa ating mga adhikain, ang Kongreso namang pinanggalingan ko, siguro naman maasahan ko din.

Nagpakitang-gilas na po ang gabinete sa pagtukoy ng ating mga problema at sa paglulunsad ng mga solusyon sa loob lamang ng tatlong linggo.

Nang bagyo pong Basyang, ang sabi sa atin ng mga may prangkisa sa kuryente, apat na araw na walang kuryente. Dahil sa mabilis na pagkilos ni Secretary Rene Almendras at ng Department of Energy, naibalik ang kuryente sa halos lahat sa loob lamang ng beinte-kwatro oras.

Ito pong sinasabing kakulangan sa tubig sa Metro Manila, kinilusan agad ni Secretary Rogelio Singson at ng DPWH. Hindi na siya naghintay ng utos, kaya nabawasan ang perwisyo.

Nakita na rin natin ang gilas ng mga hinirang nating makatulong sa Gabinete. Makatuwiran naman po sigurong umasa na hindi na sila padadaanin sa butas ng karayom para makumpirma ng Commission on Appointments. Kung mangyayari po ito, marami pa sa mga mahuhusay na Pilipino ang maeengganyong magsilbi sa gobyerno.

Sa lalong madaling panahon po, uupo na tayo sa LEDAC at pag-uusapan ang mga mahahalagang batas na kailangan nating ipasa. Makakaasa kayo na mananatiling bukas ang aking isipan, at ang ating ugnayan ay mananatiling tapat.

Isinusulong po natin ang Fiscal Responsibility Bill, kung saan hindi tayo magpapasa ng batas na mangangailangan ng pondo kung hindi pa natukoy ang panggagalingan nito. May 104.1 billion pesos tayong kailangan para pondohan ang mga batas na naipasa na, ngunit hindi maipatupad.

Kailangan din nating isaayos ang mga insentibong piskal na ibinigay noong nakaraan. Ngayong naghihigpit tayo ng sinturon, kailangang balikan kung alin sa mga ito ang dapat manatili at kung ano ang dapat nang itigil.

Huwag po tayong pumayag na magkaroon ng isa pang NBN-ZTE. Sa lokal man o dayuhan manggagaling ang pondo, dapat dumaan ito sa tamang proseso. Hinihingi ko po ang tulong ninyo upang amiyendahan ang ating Procurement Law.

Ayon po sa Saligang Batas, tungkulin ng estado ang siguruhing walang lamangan sa merkado. Bawal ang monopolya, bawal ang mga cartel na sasakal sa kumpetisyon. Kailangan po natin ng isang Anti-Trust Law na magbibigay-buhay sa mga prinsipyong ito. Ito ang magbibigay ng pagkakataon sa mga Small- at Medium-scale Enterprises na makilahok at tumulong sa paglago ng ating ekonomiya.

Ipasa na po natin ang National Land Use Bill.

Una rin pong naging batas ng Commonwealth ang National Defense Act, na ipinasa noon pang 1935. Kailangan nang palitan ito ng batas na tutugon sa pangangailangan ng pambansang seguridad sa kasalukuyan.

Nakikiusap po akong isulong ang Whistleblower’s Bill upang patuloy nang iwaksi ang kultura ng takot at pananahimik.

Palalakasin pa lalo ang Witness Protection Program. Alalahanin po natin na noong taong 2009 hanggang 2010, may nahatulan sa 95% ng mga kaso kung saan may witness na sumailalim sa programang ito.

Kailangang repasuhin ang ating mga batas. Nanawagan po akong umpisahan na ang rekodipikasyon ng ating mga batas, upang siguruhing magkakatugma sila at hindi salu-salungat.

Ito pong mga batas na ito ang batayan ng kaayusan, ngunit ang pundasyon ng lahat ng ginagawa natin ay ang prinsipyong wala tayong mararating kung walang kapayapaan at katahimikan.

Dalawa ang hinaharap nating suliranin sa usapin ng kapayapaan: ang situwasyon sa Mindanao, at ang patuloy na pag-aaklas ng CPP-NPA-NDF.

Tungkol sa situwasyon sa Mindanao: Hindi po nagbabago ang ating pananaw. Mararating lamang ang kapayapaan at katahimikan kung mag-uusap ang lahat ng apektado: Moro, Lumad, at Kristiyano. Inatasan na natin si Dean Marvic Leonen na mangasiwa sa ginagawa nating pakikipag-usap sa MILF.

Iiwasan natin ang mga pagkakamaling nangyari sa nakaraang administrasyon, kung saan binulaga na lang ang mga mamamayan ng Mindanao. Hindi tayo puwedeng magbulag-bulagan sa mga dudang may kulay ng pulitika ang proseso, at hindi ang kapakanan ng taumbayan ang tanging interes.

Kinikilala natin ang mga hakbang na ginagawa ng MILF sa pamamagitan ng pagdidisplina sa kanilang hanay. Inaasahan natin na muling magsisimula ang negosasyon pagkatapos ng Ramadan.

Tungkol naman po sa CPP-NPA-NDF: handa na ba kayong maglaan ng kongkretong mungkahi, sa halip na pawang batikos lamang?

Kung kapayapaan din ang hangad ninyo, handa po kami sa malawakang tigil-putukan. Mag-usap tayo.

Mahirap magsimula ang usapan habang mayroon pang amoy ng pulbura sa hangin. Nananawagan ako: huwag po natin hayaang masayang ang napakagandang pagkakataong ito upang magtipon sa ilalim ng iisang adhikain.

Kapayapaan at katahimikan po ang pundasyon ng kaunlaran. Habang nagpapatuloy ang barilan, patuloy din ang pagkakagapos natin sa kahirapan.

Dapat din po nating mabatid: ito ay panahon ng sakripisyo. At ang sakripisyong ito ay magiging puhunan para sa ating kinabukasan. Kaakibat ng ating mga karapatan at kalayaan ay ang tungkulin natin sa kapwa at sa bayan.

Inaasahan ko po ang ating mga kaibigan sa media, lalo na sa radyo at sa print, sa mga nagbablock-time, at sa community newspapers, kayo na po mismo ang magbantay sa inyong hanay.

Mabigyang-buhay sana ang mga batayang prinsipyo ng inyong bokasyon: ang magbigay-linaw sa mahahalagang isyu; ang maging patas at makatotohanan, at ang itaas ang antas ng pampublikong diskurso.

Tungkulin po ng bawat Pilipino na tutukan ang mga pinunong tayo rin naman ang nagluklok sa puwesto. Humakbang mula sa pakikialam tungo sa pakikilahok. Dahil ang nakikialam, walang-hanggan ang reklamo. Ang nakikilahok, nakikibahagi sa solusyon.

Napakatagal na pong namamayani ang pananaw na ang susi sa asenso ay ang intindihin ang sarili kaysa intindihin ang kapwa. Malinaw po sa akin: paano tayo aasenso habang nilalamangan ang kapwa?

Ang hindi nabigyan ng pagkakataong mag-aral, paanong makakakuha ng trabaho? Kung walang trabaho, paanong magiging konsumer? Paanong mag-iimpok sa bangko?

Ngunit kung babaliktarin natin ang pananaw—kung iisipin nating “Dadagdagan ko ang kakayahan ng aking kapwa”—magbubunga po ito, at ang lahat ay magkakaroon ng pagkakataon.

Maganda na po ang nasimulan natin. At mas lalong maganda po ang mararating natin. Ngunit huwag nating kalimutan na mayroong mga nagnanasang hindi tayo magtagumpay. Dahil kapag hindi tayo nagtagumpay, makakabalik na naman sila sa kapangyarihan, at sa pagsasamantala sa taumbayan.

Akin pong paniwala na Diyos at taumbayan ang nagdala sa ating kinalalagyan ngayon. Habang nakatutok tayo sa kapakanan ng ating kapwa, bendisyon at patnubay ay tiyak na maaasahan natin sa Poong Maykapal. At kapag nanalig tayo na ang kasangga natin ay ang Diyos, mayroon ba tayong hindi kakayanin?

Ang mandato nating nakuha sa huling eleksyon ay patunay na umaasa pa rin ang Pilipino sa pagbabago. Iba na talaga ang situwasyon. Puwede na muling mangarap. Tayo nang tumungo sa katuparan ng ating mga pinangarap.

Maraming salamat po.

Though this holiday wasn’t originally included in Proclamation 1841, Executive Secretary Leandro Mendoza still declared May 3 a holiday by authority of President Gloria Macapagal Arroyo because they believe that a longer weekend encourages families to get together and strengthen their relationship towards a more productive environment, as well as promotes domestic tourism and enables employers to plan their work schedules effectively and efficiently, resulting in improved productivity.

The workers are expected to return to work on Tuesday, May 4, 2010.

Every declaration of a non-working holiday would result to a “P8 million loss” for companies, Executive Secretary Eduardo Ermita said.

According to Republic Act 9492, holidays, except those that are religious in nature, are moved to the nearest Monday unless otherwise modified by law, order or proclamation.

Philippine Holidays for 2010:

New Year’s Day. January 1 – Friday
EDSA Revolution Anniversary. February 25 – Thursday. Moved to February 22 – Monday
Maundy Thursday. April 1 – Thursday
Good Friday. April 2 – Friday
Araw ng Kagitingan. April 9 – Friday
Labor Day. May 1 – Saturday. Moved to May 3 – Monday
Presidential Election. May 10 – Monday
Independence Day. June 12 – Saturday. Moved to June 14 – Monday
Ninoy Aquino Day. August 21 – Saturday. Moved to August 23 – Monday
National Heroes’ Day. August 30 – Monday
Eid’l Fitr / Feast of Ramadan. September 10 – Friday (to be confirmed by the Office of Muslim Affairs)
All Saints’ Day. November 1 – Monday
Eid’l Adha / Feast of Breaking Fast. November 16. Tuesday (to be confirmed by the Office of Muslim Affairs)
Bonifacio Day. November 30 – Tuesday. Moved to November 29 – Monday
Additional Special (non-working) day. December 24 – Friday
Christmas Day. December 25 – Saturday
Rizal Day. December 30 – Thursday. Moved to December 27 – Monday
New Year’s Eve. December 31 – Friday

9 Long Weekends/Vacations for 2009
Below is a list of possible dates for vacation based from the Philippine holidays listed above. You can use your sick/vacation leaves before or after these dates to enjoy a longer and happier vacation!

April 1-4. Thursday to Sunday (4 days). Holy Week
April 9-11. Friday to Sunday (3 days). Araw ng Kagitingan
May 8-10. Saturday to Monday (3 days). Labor Day
June 12-14. Saturday to Monday (3 days). Independence Day
August 21-23. Saturday to Monday (3 days). Ninoy Aquino Day
August 28-30. Saturday to Monday (3 days). National Heroes Day
October 30-November 1. Saturday to Monday (3 days). All Saint’s Day
November 27-29. Saturday to Monday (3 days). Bonifacio Day
December 24-27. Friday to Monday (4 days). Christmas Season and Rizal Day
December 31-January 2. Friday to Sunday (3 days). New Year

New long weekends

May 1-3. Saturday to Monday (3 days). Labor Day – declared April 28

The Autumnal Equinox signals the end of the summer months and the beginning of winter. This is the time when the earth tilts upward on its axis, exposing the countries below the equator to more sun and those above it to less sun. After this point, nights will be longer than days and will continue to do so until December.

Eraño Manalo was the executive minister of Iglesia Ni Cristo and the son of the former executive minister, Felix Manalo. Eraño Manalo died of cardiopulmonary illness last August 31.

Meanwhile, September 21 was confirmed by the Office of Muslim Affairs as the end of Eid’l Fitr, or more commonly known as the feast of Ramadan. So this means, September 21, Monday is also a non-working holiday.

This is to give the public a chance to observe the last few moments of the Philippine democracy icon Cory Aquino.

Aquino’s private funeral will be held at the Manila Memorial Park. The late president will be laid to rest beside her husband Benigno “Ninoy” Aquino, Jr.

Those who still want to view and pay their last respects to Cory Aquino’s remains were allowed since yesterday in La Salle Greenhills from 5 p.m. until tomorrow, Monday. The viewing proper is from 7 a.m. to 4 a.m. only of the next day.

Thank you, Speaker Nograles, Senate President Enrile, Senators, Representatives, Vice President de Castro, President Ramos, Chief Justice Puno, Ambassadors, friends…

The past twelve months have been a year for the history books. Financial meltdown in the West spread throughout the world…

Tens of millions lost their jobs; billions across the globe have been hurt—the poor always harder than the rich. No one was spared…

It has affected us already. But the story of the Philippines in 2008 is that the country weathered a succession of global crises in fuel, in food, then in finance and finally the economy in a global recession, never losing focus and with economic fundamentals intact…

A few days ago, Moody’s has just announced the upgrade of our credit rating, citing the resilience of our economy. The state of our nation is a strong economy. Good news for our people, bad news for our critics…

I did not become President to be popular. To work, to lead, to protect and preserve our country, our people, that is why I became President. When my father left the Presidency, we were second to Japan. I want our Republic to be ready for the first world in 20 years…

Towards that vision, we made key reforms. Our economic plan centers on putting people first. Higit sa lahat ang layunin ng ating mga patakaran ay tulungan ang masipag na karaniwang Pilipino. New tax revenues were put in place to help pay for better healthcare, more roads, a strong education system. Housing policies were designed to lift up our poorest citizens so they can live and raise a family with dignity. Ang ating mga puhunan sa agrikultura ay naglalayong kilalanin ang ating mga magsasaka bilang backbone ng ating bansa, at bigyan sila ng mga modernong kagamitan to feed our nation and feed their own family….

Had we listened to the critics of those policies, had we not braced ourselves for the crisis that came, had we taken the easy road much preferred by politicians eyeing elections, this country would be flat on its back. It would take twice the effort just to get it back again on its feet—to where we are now because we took the responsibility and paid the political price of doing the right thing. For standing with me and doing the right thing, thank you, Congress…

The strong, bitter and unpopular revenue measures of the past few years have spared our country the worst of the global financial shocks. They gave us the resources to stimulate the economy. Nabigyan nila ang pinakamalaking pagtaas ng IRA ng mga LGU na P40 billion itong taon, imparting strength throughout the country and at every level of government…

Compared to the past, we have built more and better infrastructure, including those started by others but left unfinished. The Subic-Clark-Tarlac Expressway is a prime example of building better roads. It creates wealth as the flagship of the Subic-Clark corridor.

We have built airports of international standard, upgraded domestic airports, built seaports and the RORO system. I ask Congress for a Philippine Transport Security Authority Law….

Some say that after this SONA, it will be all politics. Sorry, but there’s more work….

Sa telecommunications naman, inatasan ko ang Telecommunications Commission na kumilos na tungkol sa mga sumbong na dropped calls at mga nawawalang load sa cellphone. We need to amend the Commonwealth-era Public Service Law. And we need to do it now….

Kung noong nakaraan, lumakas ang electronics, today we are creating wealth by developing the BPO and tourism sectors as additional engines of growth. Electronics and other manufactured exports rise and fall in accordance with the state of the world economy. But BPO remains resilient. With earnings of $6 billion and employment of 600,000, the BPO phenomenon speaks eloquently of our competitiveness and productivity. Let us have a Department of ICT….

In the last four years tourism almost doubled. It is now a $5 billion industry…

Our reforms gave us the resources to protect our people, our financial system and our economy from the worst of shocks that the best in the west failed to anticipate….

They gave us the resources to do reforms para palawakin ang suportang panlipunan and enhance spending power….For helping e raise salaries through joint resolution, thank you Congress.

Cash handouts give the most immediate relief and produce the widest stimulating effect. Nakikinabang ang 700,000 na pinakamahihirap na pamilya sa programang Pantawid Pamilya.

Our preference is to invest in projects with the same stimulus effects but also with long-term contributions to national progress….

Sa pagpapamahagi ng milyun-milyong ektaryang lupa, 700,000 na katutubo at mahigit isang milyong benepisyaryo ng CARP ay taas-noong may-ari na ng sariling lupa. Hinihiling ko sa Kongreso na ipasa agad ang pagpapalawig ng CARP, at dapat ma-condone ang P42 billion na land reform liabilities dahil 18% lamang ang nabayaran mula 1972. Napapanahon dahil it will unfreeze the rural property market. Ang mahal kong ama ang nag-emancipate ng mga magsasaka. Ii-mancipate naman natin ngayon ang titulo….

Nakinabang ang pitong milyong entrepreneurs sa P165 billion na microfinance. Nakinabang ang 1,000 sa economic resiliency plan. Kasama natin ngayon ang isa sa kanila, si Gigi Gabiola. Dating household service worker sa Dubai, ngayon siya ay nagtatrabaho sa DOLE. Good luck, Gigi…

Nakinabang ang isang milyong pamilya sa programang pabahay at palupa, mula sa PAG-IBIG, NHA, community mortgage program, certificates of lot awards, at saka yung inyong Loan Condonation and Restructuring Act….

Our average inflation is the lowest since 1966. Last June, it dropped to 1.5%. Paano nakamit ito? Proper policies lowered interest rates, which lowered costs to business and consumers.

Dahil sa ating mga reporma, nakaya nating ibenta ang bigas NFA sa P18.25 per kilo kahit tumaas ang presyo sa labas mula P17.50 hanggang P30 dahil sa kakulangan ng supply sa mundo. Habang, sa unang pagkakataon, naitaas ang pamimili ng palay sa mga magsasaka, P17 mula sa P11…

Dahil sa ating mga reporma, nakaya nating mamuhunan sa pagkain—anticipating an unexpected global food crisis. Nakagawa tayo ng libu-libong kilometro ng farm-to-market roads at kasama ng pribadong sector, natubigan ang dalawang milyong ektarya. Mga Badjao gaya ni Tarnati Dannawi ay tinuruan ng modernong mariculture. Umabot na sa P180,000 ang kinita niya mula noong nakaraang taon. Congratulations, Tarnati. We will help more fisherfolk shift to fish farming with a budget of P1 billion…

Dahi dumarami na naman daw ang pamilyang nagugutom, mamumuhunan tayo ng bago sa Hunger Mitgation program na nakitang mabisa. Tulungan nito ako dito Kongreso…

Mula noong 2001, Nanawagan tayo ng mas murang gamot. Nagbebenta na tayo ng mga gamot na kalahating presyo sa libu-libong Botika ng Bayan at Botika ng Barangay sa maraming dako ng bansa. Our efforts prodded the pharmaceutical companies to come up with low-cost generics and brands like RiteMed. I supported the tough version of the House of the Cheaper Medicine Law. I supported it over the weak version of my critics. The result: the drug companies volunteered to bring down drug prices, slashing by half the prices of 16 drugs. Thank you, Congressman Cua, Alvarez, Biron and Locsin….

Pursuant to law, I am placing other drugs under a maximum retail price. To those who want to be President, this advice: If you want something done, do it hard, do it well. Don’t pussyfoot. Just do it. Don’t say bad words in public.

Sa health insurance, sakop na ang 86% ng ating populasyon…

Sa Rent Control Law ng 2005 hanggang 2008, hanggang sampung porsyento lang maaaring itaas taon-taon ang upa. Iyong kakapirma nating batas naglagay ng isang taong moratorium, tapos pitong porsyento lang ang maaaring itaas. Salamat, Kongreso….

Noong isang taon, nabiyayaan ng tig-P500 ang mahigit pitong milyong tahanan bilang Katas ng Pantawid Koryente para sa mga small electricity users….

Iyong power rates, ang EPIRA natin ang pangmatagalang sagot. EPIRA dismantled monopoly. But minana natin iyong power purchase agreements under preceding administrations, so hindi pa natin makuha iyong buong intended effect. Pero happy na rin tayo, dahil isang taon na lamang iyan. The next generation will benefit from low prices from our EPIRA. Thank you…

Samantala, umabot na sa halos lahat ng barangay ang elektrisidad. We increased indigenous energy from 48% to 58%. Nakatipid tayo sa dollars tapos malaki pa ang na-reduce pa iyong oil consumption. The huge reduction in fossil fuel is the biggest proof of energy independence and environmental responsibility. Further reduction will come with the implementation of the Renewable Energy Act…and the Biofuels Act….again, thank you.

The next generation will also benefit from our lower public debt to GDP ratio. It declined from 78% in 2000 to 55% in 2008. We cut in half the debt of government corporations from 15% to 7. Likewise foreign debt from 73% to 32%. Kung meron man tayong malaking kaaway na tinalo, walang iba kundi ang utang, iyong foreign debt. Past administrations conjured the demon of foreign debt. We exorcised it….

The market grows economies. A free market, not a free-for-all…

To that end, we improved our banking system to complement its inherent conservatism. The Bangko Sentral has been prudent. Thank you, Governor Tetangco, for being so effective. The BSP will be even more effective if Congress will amend its Charter….

We worked on the Special Purpose Vehicle Act, reducing non-performing loans from 18% to 4% and improving loan-deposit ratios….

Our new Securitization Law did not encourage the recklessness that brought down giant banks and insurance companies elsewhere and laid their economies to waste. In fact, it monitors and regulates the new-fangled financial schemes. Thank you, Congress….

We will work to increase tax effort through improved collections and new sin taxes to further our capacity to reduce poverty and pursue growth. Revenue enhancement must come from the Department of Finance plugging leaks and catching tax and customs cheats. I call on tax-paying citizens and tax-paying businesses: help the BIR and Customs spot those cheats…

Taxes should come from alcohol and tobacco and not from books. Tax hazards to lungs and livers, do not tax minds. Ang kita mula sa buwis sa alak at sigarilyo ay dapat pumunta sa kalusugan at edukasyon. Sa kalusugan, pondohan ang Philhealth premiums ng pinakamahihirap. Ponhodhan ang mas maraming classroom at computers…..

Pardon my partiality for the teaching profession. I was a teacher….

Kaya namuhunan tayo ng malaki sa edukasyon at skills training….

Ang magandang edukasyon ay susi sa mas mabuting buhay, the great equalizer that allows every young Filipino a chance to realize their dreams…

Nagtayo tayo ng 95,000 na silid-aralan, nagdagdag ng 60,000 na guro, naglaan ng P1.5 billion para sa teacher training, especially for 100,000 English teachers. Isa sa pinakamahirap na Millennium Development Goals ay iyong Edukasyon para sa Lahat pagdating ng 2015, na nangunguhulugang lahat ng nasa edad ay nasa grade school. Halos walang bansang nakakatupad nito. Ngunit nagsisikap tayo. Binaba natin ang gastos ng pagpasok. Nagtayo tayo ng mga eskwela sa higit isang libong barangay na dati walang eskwelahan, upang makatipid ng gastos ng pasahe ang mga bata. Tinanggal natin ang miscellaneous fees para sa primary school.

Hindi na kailangan ang uniporme sa mga estudyante sa public schools…

We assist financially half of all students in private high schools….

We have provided 600,000 college and post-graduate scholarships. One of them Mylene Amerol-Macumbal, finished Accounting at MSU-IIT, went to law school, and placed second in the last bar exams–the first Muslim woman bar topnotcher. Congratulations…

In technical education and skills training, we have invested three times that of three previous administrations combined. Narito si Jennifer Silbor, isa sa sampung milyong trainee. Natuto siya ng medical transcription. Now, as an independent contractor and lecturer for transcriptions in Davao, kumikita siya ng P18,000 bawat buwan. Good job.

The Presidential Task Force on Education headed by Jesuit educator Father Bienvenido Nebres has come out with the Main Education Highway towards a Knowledge-Based Economy. It envisions seamless education from basic to vocational school or college….

It seeks to mainstream early childhood development in basic education. Our children are our most cherished possession. In their early years we must make sure they get a healthy start in life. They must receive the right food for a healthy body, the right education for a bright and inquiring mind—and the equal opportunity for a meaningful job….

For college admission, the Task Force recommends mandatory Scholastic Aptitude Tests. It also recommends that private higher education institutions and state universities and colleges should be harmonized. It also recommends that CHED will oversee of local universities and colleges. For professions seeking international recognition—engineering, architecture, accountancy, pharmacy and physical therapy—it recommends radical reform: 10 years of basic education, two years of pre-university, three years of university…

Our educational system should make the Filipino fit not just for whatever jobs happen to be on offer today, but also for whatever economic challenge life will throw in their way….

Sa hirap at ginhawa, ang ating overseas Filipinos ay pinapatatag ang ating bansa. Iyong padala nilang $16 billion noong isang taon ay record. Itong taon, mas mataas pa….

I know that this is not a sacrifice joyfully borne. This is work where it can be found—in faraway places, among strangers with different cultures. It is lonely work, it is very hard work….

Kaya nagsisikap tayong lumikha ng mga trabahong maganda ang bayad dito sa atin so that overseas work will just be a career choice, not the only option for a hardworking Filipino in search of a better life…

Meanwhile, we should make their sacrifices worthwhile. Dapat gumawa tayo ng mga mas malakas na paraan upang proteksyonan at palawak ang halaga ng kanilang pinagsikapang sweldo. That means stronger consumer protection for OFWs investing in property and products back home. Para sa kanila, pinapakilos natin ang Investors Protection Task Force….

Hindi ako nag-aatubiling bisitahin ang ating taong bayan at ang kanilang mga hosts sa buong mundo – mula Hapon…hanggang Brazil, mula Europa at Middle East hanggang sa American Midwest, nakikinig sa kanilang mga problema at pangangailangan, inaalam kung paano matulungan sila n gating pamahalaan—-by working out better policies on migrant labor, or by saving lives and restoring liberty….

Pagpunta ko sa Saudi, pinatawad ni Haring Abdullah ang pitong daang OFW na nasa preso. Pinuno nila ang isang buong eroplano at umuwi kasama ko….

Mula sa ating State Visit to Spain, it has become our biggest European donor. At si Haring Juan Carlos ay nakikipag-usap sa ibang mga bansa para sa ating mga namomoblemang OFW. Ganoon di si Sheikh Khalifa, ang Prime Minister ng Bahrain….

Pagpunta ko sa Kuwait, Emir al-Sabah commuted death sentences. For overseas workers, maraming salamat.

Our vigorous international engagement has helped bring in foreign investment. Net foreign direct investments multiplied 15 times during our administration.
Kasama ng ating mga Together with our OFWs, they more than doubled our foreign exchange reserves. Pinalakas ang ating piso at naiwasan ang lubhang pagtaasng presyo. They upgraded our credit because our reserves grew by $3 billion while those of our peers have shrunk…..

Our international engagement has also corrected historical injustice. The day we visited Washington, Senator Daniel Inouye successfully sponsored benefits for our veterans as part of America’s fiscal stimulus package…

I have accepted the invitation of President Obama to be the first Southeast Asian leader to meet him at the White House, this week…

That he sought us the Philippines testifies to our strong and deep ties…

High on our agenda will be peace and security issues. Terrorism: how to meet it, how to end it, how to address its roots in injustice and prejudice—and most and always how to protect lives…

We will also discuss nuclear non-proliferation. The Philippines will chair the review of the nuclear weapons non-proliferation Treaty in New York in May 2010. The success of the talks will be a major diplomatic achievement for us….

There is a range of other issues we will discuss, including the global challenge of climate change, especially the threat to countries with long coastlines. And there is the global recession, its worse impact on poor people, and the options that can spare them from the worst.

In 2008 up to the first quarter of 2009 we stood among only a few economies in Asia-Pacific that did not shrink. Compare this in 2001, when some of my current critics were driven out by people power, Asia was then surging but our country was on the brink of bankruptcy…

Since then, our economy has posted uninterrupted growth for 33 quarters; more than doubled its size from $76 billion to $186 billion. The average GDP growth from 2001 to the first quarter of 2009 is the highest in 43 years.

Bumaba ang bilang ng nagsasabing mahihirap sila, mula 59% sa 47%. Kahit na lumaki ang ating populasyon, nabawasan ng dalawang milyon ang bilang ng mahihirap. GNP per capita rose from a Third World $967 to $2,051. Lumikha tayo ng walong milyong trabaho, an average of a million per year, much, much more than at any other time…

In sum:
We have a strong economy in a strong fiscal position to withstand political shocks…
We built new modern infrastructure and completed unfinished ones.
The economy is more fair to the poor than ever before…
We are building a sound base for the next generation…
International authorities have taken notice that we are safer from environmental degradation and man-made disasters…
As a country in the path of typhoons and in the Pacific Rim of Fire, we must be as prepared as the latest technology permits to anticipate natural calamities when that is possible; to extend immediate and effective relief when it is not….The mapping of flood- and landslide-prone areas is almost complete. Early warning, forecasting and monitoring systems have been improved, with weather tracking facilities in Subic, Tagaytay, Mactan, Mindanao, Pampanga…

We have worked on flood control infrastructure like those for Pinatubo, Agno, Laoag, and Abucay, which will pump the run off waters from Quezon City and Tondo flooding Sampaloc. This will help relieve hundreds of hectares in this old city of its age-old woe…

Patuloy naman iyong sa Camanava, dagdag sa Pinatubo, Iloilo, Pasig-Marikina, Bicol River Basin, at mga river basin ng Mindanao…

The victims of typhoon Frank in Panay should receive their long-overdue assistance package. I ask Congress to pass the SNITS Law…

Namana natin ang pinakamatagal ng rebelyon ng Komunista sa buong mundo.

Si Leah de la Cruz isa sa labindalawang libong rebel returnee. Sixteen pa lang siya nang sumali sa NPA. Naging kasapi sa regional White Area Committee, napromote sa Leyte Party Committee Secretary. Nahuli noong 2006. She is now involved in an LGU-supported handicraft livelihood training of former rebels. We love you, Leah!

There is now a good prospect for peace talks both with both the Communist Party of the Philippines and the MILF, with whom we are now on ceasefire….

We inherited an age-old conflict in Mindanao, exacerbated by a politically popular but near-sighted policy of massive retaliation. This only provoked the other side to continue the war…

In these two internal conflicts, ang tanong ay hindi, “Sino ang mananalo?” kundi, bakit ba kailangang mag-away ang kapwa Pilipino tungkol sa mga isyu na alam ng dalawang panig over issues na malulutas naman sa paraang demokratiko.

There is nothing more that I would wish for than peace in Mindanao. It will be a blessing for all its people, Muslim, Christian and lumads. It will show other religiously divided communities that there can be common ground on which to live together in peace, harmony and cooperation that respects each other’s religious beliefs…

At sa lahat ng dako ng bansa, kailangan nating protektahan an gating mamamayan kontra sa krimen — in their homes, in their neighborhoods, in their communities.

How shall crime be fought? Through the five pillars of justice. We call on Congress to fund more policemen on the streets…

Real government is about looking beyond the vested to the national interest, setting up the necessary conditions to enable the next, more enabled and more empowered generation to achieve a country as prosperous, a people as content, as ours deserve to be….

The noisiest critics of constitutional reform tirelessly and shamelessly attempted Cha-Cha when they thought they could take advantage of a shift in the form of government. Now that they feel they cannot benefit from it, they oppose it.

As the process of fundamental political reform begins, let us address the highest exercise of democracy…voting!
In 2001, I said we would finance fully automated elections. We got it, thanks to Congress…

At the end of this speech I shall step down from this stage…but not from the Presidency. My term does not end until next year. Until then, I will fight for the ordinary Filipino. The nation comes first. There is much to do as head of state—to the very last day…

A year is a long time. Patuloy ang pamumuhunan sa tinatawag na three E’s ng ekonomiya, environment at edukasyon. There are many perils that we must still guard against…

A man-made calamity is already upon us, global in scale. As I said earlier, so far we have been spared its worst effects but we cannot be complacent. We only know that we have generated more resources on which to draw, and thereby created options we could take. Thank God we did not let our critics stop us…

As the campaign unfolds and the candidates take to the airwaves, I ask them to talk more about how they will build up the nation rather than tear down their opponents. Our candidates must understand the complexities of our government and what it takes to move the country forward. Give the electorate real choices and not just sweet talk…

Meanwhile, I will keep a steady hand on the tiller, keeping the ship of state away from the shallows some prefer, and steering it straight on the course I set in 2001…

Ang ating taong bayan ay masipag at maka-Diyos. These qualities are epitomized in someone like Manny Pacquiao….Manny trained tirelessly, by the book, with iron discipline, with the certain knowledge that he had to fight himself, his weaknesses first, before he could beat his opponent. That was the way to clinch his victories and his ultimate title: ang pinakadakilang boksingero sa kasaysayan………. Mabuhay ka, Manny!

However much a President wishes it, a national problem cannot be knocked out with a single punch. A President must work with the problem as much as against it, and turn it into a solution if I can…

There isn’t a day I do not work at my job or a waking moment when I do not think through a work-related problem. Even my critics cannot begrudge the long hours I put in. Our people deserve-a-government that works just as hard as they do…

A President must be on the job 24/7, ready for any contingency, any crisis, anywhere, anytime…

Everything right can be undone by even a single wrong. Every step forward must be taken in the teeth of political pressures and economic constraints that could push you two steps back-if-you flinch and falter.. I have not flinched, I have not faltered. Hindi ako umaatras sa hamon…

And I have never done any of the things that have scared my worst critics so much. They are frightened by their own shadows…

In the face of attempted coups, I issued emergency proclamations just in case. But I was able to resolve these military crises with the ordinary powers of my office. My critics call it dictatorship. I call it determination… We know it as strong government…

But I never declared martial law, though they are running scared as if I did. In truth, what they are really afraid of is their weakness in the face of this self-imagined threat…

I say to them: do not tell us what we all know, that democracy can be threatened. Tell us what you will do when it is attacked…

I know what to do:

I know what to do, as I have shown, I will defend democracy with arms when it is threatened by violence; with firmness when it is weakened by division; with law and order where it is subverted by anarchy; and always, I will try to sustain it by wise policies of economic progress, so that a democracy means not just an empty liberty but a full life for all…

I never expressed the desire to extend myself beyond my term. Many of those who accuse me of it tried to cling like nails to their posts…

I am accused of misgovernance. Many of those who accuse me of it left me the problem of their misgovernance to solve. And we did it…

I am falsely accused, without proof, of using my office for personal profit. Many of those who accuse me of it have lifestyles and spending habits that make them walking proofs of that crime…

We can read their frustrations. They had the chance to serve this good country and they blew it by serving themselves…

Those who live in glass houses should cast no stones. Those who should be in jail should not threaten it, especially if they have been there…

Our administration, with the highest average rate of growth, recording multiple increases in investments, with the largest job creation in history, and which gets a credit upgrade at the height of a world recession, must be doing something right, even if some of those cocooned in corporate privilege refuse to recognize it…

Governance, however, is not about looking back and getting even. It is about looking forward and giving more—to the people who gave us the greatest, hardest gift of all: the care of a country.

From Bonifacio at Balintawak to Cory Aquino at EDSA and up to today, we have struggled to bring power to the people, and this country to the eminence it deserves…

Today the Philippines is weathering well the storm that is raging around the world. It is growing stronger with the challenge. When the weather clears, as it will, there is no telling how much farther forward it can go. Believe in it. I believe…

We can and we must-march-forward-with-hope, optimism and determination.

We must come together, work together and walk together toward the future.

Bagamat malaking hamon ang nasa ating harapan, nasa kamay natin ang malaking kakayahan. Halina’t pagtulungan nating tiyakin ang karapat-dapat na kinabukasan ng ating Inang Bayan.

And to the people of our good country, for allowing me to serve as your President, maraming salamat. Mabuhay ang Pilipinas!

The current swine flu outbreak in humans is now known as Influenza A H1N1. It is an epidemic that originated from a new strain of Influenza virus.The new strain, as identified by United States Centers for Disease Control and Prevention (CDC), is a reassortment of four strains of influenza virus which are:

• 1 endemic in humans (Human Influenza)
• 1 endemic in birds (Avian Influenza)
• 2 endemic in pigs (Swine Influenza)

Outbreaks of the virus were first detected in Mexico, but it was not clinically identified as a new strain until April 24, 2009. The virus then became a flu pandemic due to the novelty of the influenza strain, its transmission from human to human, and the unusually high mortality rate in Mexico. These prompted the World Health Organization (WHO) to change its pandemic alert phase to Phase 5, indicating “widespread human infection”.

Symptoms of Swine Flu in Humans

• Fever
• Lethargy
• Lack of appetite
• Runny nose
• Sore throat
• Coughing
• Diarrhea
• Nausea
• Vomiting

Prevention

• wash hands frequently with soap and water or use alcohol-based hand sanitizers
• when coughing, cough into a tissue and dispose immediately, then wash hands with soap and water.
• if the above symptoms are present, see the doctor immediately.

Arroyo consulted with the business and labor sectors and the Saudi Arabian embassy before declaring Eid’l Adha as holiday.

Eid’l Adha is the second major Islamic festival formerly celebrated as a regional holiday in Autonomous Region in Muslim Mindanao (ARMM).

The first major Islamic festival, Eid’l Fitr (Feast of Breaking Fast), is celebrated two months earlier. Eid’l Fitr marks the end of Ramadan.

Earth Hour aims 1 billion people switching off their lights as part of a global vote. – Switching off your lights is a vote for Earth, or leaving them on is a vote for global warming.

VOTE EARTH is a global call to action for everyone to stand up and take control over the future of our planet. Over 74 countries and territories have pledged their support to VOTE EARTH during Earth Hour 2009, and this number is growing everyday.

VOTE EARTH and join the world for Earth Hour 2009.